Przejdź do głównej treści

Królewski Order Świętego Stanisława Biskupa Męczennika

Order Świętego Stanisława

Ustanowiony przez Króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 7 maja 1765 roku Order Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika powiększał ustrój orderowy Rzeczypospolitej Szlacheckiej. W czasach, gdy w Europie Zachodniej modnym i pożądanym przez arystokrację było posiadanie orderów, król, mając jedynie Order Orła Białego, nadawany głowom koronowanym bądź za szczególne zasługi, nie mógł spełnić oczekiwań arystokracji i możnej szlachty do posiadania polskiego orderu.

Order Świętego Stanisława, w hierarchii orderowej usytuowany poniżej Orderu Orła Białego, dawał władcy możliwość spełnienia pragnień magnaterii i wysokich urzędników państwa. Jak bardzo był potrzebny, najlepiej świadczy ilość jego nadań w okresie panowania ostatniego króla Rzeczypospolitej.

Dewizą orderu stały się słowa „Premiando Inicitat” (nagradzając zachęca), a jego odznakę stanowił złoty, ośmiorożny krzyż maltański, z emaliowanymi na czerwono i zakończonymi złotymi kulkami ramionami. Między ramionami znajdowały się cztery emaliowane na biało orły zwrócone w lewą stronę.

W centralnej części awersu orderu, na otoczonej zielonym wieńcem laurowym tarczy, znajdowała się postać świętego Stanisława z pastorałem w ręku i w stroju pontyfikalnym. Po obu jego stronach znajdowały się litery S.S. będące łacińskim skrótem słów Sanctus Stanislaus.

Rewers krzyża natomiast zdobiła okrągła emaliowana na biało tarcza otoczona zielonym wieńcem laurowym oraz z umieszczonym wewnątrz królewskim monogramem S.A.R. (Stanislaus Augustus Rex). Krzyż noszono na pąsowej wstędze i białymi bordiurami po każdej stronie. Wstęgę noszono przewieszoną przez prawe ramię do lewego boku.  Do Orderu dedykowany był właściwy strój ceremonialny.

Order Świętego Stanisława jednoklasowy. Pierwsze insygnia wręczył Stanisław August Poniatowski osobiście, po uroczystej mszy w kościele Św. Krzyża na Krakowskim Przedmieściu 8 maja 1765 roku. Nagradzany orderem całował króla w dłoń, a po dekoracji król całował dekorowanego w polik. 

W pierwszym dniu istnienia Orderu Stanisław August uhonorował nim 35 Kawalerów. Inauguracja Orderu stała się dniem Święta Orderowego.

W ówczesnym czasie wyróżnienie orderem utwierdzało przynależność szlachecką, miało również swoją wymowną stronę fiskalną, bowiem każdy nagradzany uiszczał opłatę z tytułu otrzymania orderu w wysokości 25 dukatów oraz co roku przekazywał 4 dukaty do skarbca królewskiego i opłat na szpital Dzieciatka Jezus w Warszawie.

Wielki Kronikarz
Beata baronesa Balczyńska-Vowie
herbu Kosy

Wielki Kanclerz
Tadeusz hrabia Bąkowski
herbu Gryf

Królewski Order Świętego Stanisława Biskupa Męczennika

Jest kontynuacją Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika, ustanowionego 7 maja 1765 roku z woli Jego Mości Panującego Króla Rzeczypospolitej Stanisława Augusta Poniatowskiego h. Ciołek.

Symbolem Orderu jest czerwony Krzyż maltański, z czterema białymi orłami odwróconymi w lewo, w koronach, między ramionami krzyża zakończonego kulami i centralnie umieszczonym wizerunkiem Św. Stanisława z pastorałem, patrona Polski i Orderu, na czerwonej wstędze z białymi podwójnymi bordiurami po każdej stronie, węższa od zewnątrz. Obecnie Order posiada pięć klas. Wykonanie wg. historycznych wzorów, w formach stanowiących własność Królewskiego Orderu. Indywidualnie numerowany.

Order funkcjonował od powołania w 1765 roku z przerwami do 25 stycznia 1831 roku, dnia detronizacji z polskiego tronu Króla Mikołaja I. Następnie został zdeprecjonowany. W II RP ten jedyny Order nie został restytuowany ponownie. Współczesna forma Orderu oparta jest na Dekrecie z dnia 09 czerwca 1979 roku Prezydenta II RP na Uchodźctwie Juliusza Nowiny Sokolnickiego będącego jednocześnie Wielkim Mistrzem Orderu. W tym okresie w Anglii funkcjonowały 2 ośrodki władzy kontynuacji II RP. I to właśnie Sokolnicki restytuuje Dekretami Order.  Następnie w 1990 po zdaniu urzędu Prezydenta po wolnych wyborach w Polsce, prezydentowi Wałęsie, pozostawia Order, jako Insygnium prywatne z Wielkim Mistrzem i Radą Regencyjną.

Order Stanisława występował i występuje również w przestrzeni medialnej w różnym charakterze, skali, w różnych formach przynależności i zwierzchności. Obecnie Order Św. Stanisława BM, wykazuje właściwą poprawną formę powiązania i udokumentowania kontynuacji po Wielkim Mistrzu Juliuszu Sokolnickim w Instytucji Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM od dnia 16 marca 2013 roku. Zwornikiem działań po śmierci Sokolnickiego, był ówczesny Wielki Przeor Orderu na Polskę, a następnie od 25 września 2010 Przeor Generalny Konfederacji dr Marian Król. Podstawa danych, to jego bogate archiwalia.  Obecnie Order funkcjonuje w oparciu o zapisy historyczne i ujednoliconą poprawioną Konstytucję Konfederacji Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM z dnia 27 kwietnia 2021 roku, którą przyjęli po konsultacjach, delegaci Nadzwyczajnej II Konferencji. Konstytucję podpisali Wielki Mistrz Jego Ekscelencja dr Marian Król i Wielki Kanclerz Ireneusz von Vowie. Konstytucja Orderu nadaje kształt organizacyjny. Ustanawia Konferencję Królewskiego Orderu najwyższą władzą, a Wielkiego Mistrza, jako najwyższą władzą w 5 letnim okresie miedzy Konferencjami. Konfederacja Królewskiego Orderu jest zrzeszeniem osób prawnych, skupiających Damy i Kawalerów, którzy dobrowolnie uznają zwierzchnictwo Wielkiego Mistrza. Uznaje moralność chrześcijańską, Kodeks Rycerski za podstawy działania, w oparciu o równość i tolerancję. Dewizą Orderu od czasu ustanowienia jest zawołanie PRAEMIANDO INCITAT (nagradzając zachęca).

Konfederacja uznaje Krzyż maltański z wizerunkiem św. Stanisława ze Szczepanowa za insygnium orderowe, przyjęte i zatwierdzone przez Pierwszego Mistrza Orderu Króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Hymnem Orderu jest pieśń Gaude Mater Polonia i Bogurodzica Dziewica, która jest jednocześnie Hymnem Regencji Polskiej i Polskiej Heroldii Narodowej. Królewski Order nie jest zakonem, jest światową Konfederacją zrzeszającą Konfraternie (przeoraty) szefem jest Przeor i Samodzielne Komandorie, szefem jest Komandor, będące Stowarzyszeniami, na podstawie określonych zasad prawa. Obecnie, dane 2024 roku, Order skupia powiązanych dokumentami 16 Konfraterni (minimum 15 osób) i 30 niższych Komandorii (minimum 7 osób), w tym 2 Konfraternie i 5 Komandorii jest w cyklu opracowania. Obecnie w strukturach Królewskiego Orderu nie występuje powiązana żadna Fundacja pod takim nazewnictwem. Wszyscy członkowie, Damy i Kawalerowie Orderu są sobie równi, Wielki Mistrz zachowuje pozycję „primus inter parens” i przysługuje jemu, poprzedzający imię i nazwisko obowiązujacy tytuł „Jego Ekscelencji”. Królewski Order jest Orderem Polskim o zasięgu światowym. Językiem Orderu jest język polski, angielski, oraz terminologia łacińska. Siedzibą Konfederacji Królewskiego Orderu jest miasto Poznań (Resursa), Biuro Jego Ekscelencji Ireneusza von Vowie h. Nigrum Dignitas Wielkiego Mistrza.

Wybranego ponownie w dniu 15 kwietnia 2023 roku głosami 42 delegatów z polskich Konfraterni i Komandorii, jednogłośnie w głosowaniu tajnym na 5 letnią kadencję. Po rezygnacji i przekazaniu urzędu 16 października 2021 roku, Jego Ekscelencja dr Marian Król h. Krzyż Troska zachowuje tytuł Wielkiego Mistrza Honorowego Królewskiego Orderu. Na Konferencji Wybrano również Wielką Kapitułę: Prezydium Kapituły 5 osób i 7 Wielkich Radców. Radę Konstytucyjną 5 osób, Sąd Honorowy 5 osób.  Zespół ds. Konstytucji 3 osoby. Dokonano Powołań 36 osób na Funkcje w Królewskim Orderze. Damą, Kawalerom Orderu, Order Kawalerski V klasy, (przypinany jest do lewego boku), może zostać osoba pełnoletnia, posiadająca samodzielność i określone zasługi, na podstawie złożonego wypełnionego i podpisanego Wniosku i załączników, po uzyskaniu rekomendacji 2 Kawalerów, opinii właściwego miejsca Przeora, oraz aprobacie Wielkiego Kanclerza. Do wyższej klasy Orderu mogą być Inwestowane wyłącznie osoby, którzy prezentują szczególne zasługi i mają znaczne osiągniecia na polu dobroczynnym i charytatywnym, o przyznaniu Orderu decyduje oddzielną Decyzją Wielki Mistrz.  Od złożenia dokumentów i ich aprobaty, zostaje się Postulantem do Orderu, do czasu najbliższej Inwestytury i Inwestowania przez Wielkiego Mistrza. Wszystkie numerowane Dyplomy Nadań Orderu, podpisuje bezwzględnie Wielki Mistrz. Ewidencje Nadań i innych dokumentów znajdują się w Biurze Wielkiego Mistrza. Damy i Kawalerowie noszą bordowy płaszcz ceremonialny (rycerski) podbity złotą tkaniną z kartuszem Orderu na lewej stronie. Płaszcze członków wielkiej kapituły mogą się wyróżniać zmienionym haftowaniem kartusza. Każda Inwestytura poprzedzana jest uroczystą Mszą świętą, Lub nabożeństwem. W trakcie Inwestytury, Kapelan dokonuje poświęcenia insygniów Orderowych. Postulanci do Orderu wysłuchują prezentacji opisu Orderu. Na podstawie ustanowionego Ślubowania, stojąc, dobrowolnie i świadomie przyjmują na siebie obowiązki wypełnienia ślubowań. W Ceremonii Inwestytury (nadań Orderu) o określonej formule, obowiązują Ceremoniał z liturgią kościelną, etykieta (właściwy uroczysty strój i białe rękawice, insygnia Orderowe i ceremonialne). Postulanci uzyskują tytuł Damy Orderu, Kawalera Orderu. Będący we władzach Królewskiego Orderu uzyskują godność Oficera i w I klasie, prawo do noszenia Kolany (łańcucha Wielkiego) nadawanej dożywotnio przez Wielkiego Mistrza. Wszystkich dekorowanych i wyróżnianych błogosławi Relikwiami Św. Stanisława Kapelan.  Damy i Kawalerowie Orderu Wielkiego I klasy na podstawie Dekretów i zapisów Konstytucji z dnia 22 grudnia 1990 roku, aneks nr 4, otrzymują prawo do szlachectwa dziedzicznego, tytułu Wielmożny i Własnego Herbu, potwierdzonego stosownymi aktami, po uprzednim złożeniu właściwych dokumentów i ocenie Polskiej Heroldii Narodowej, samodzielnego organu Królewskiego Orderu. Jest to w zasadzie jedyna współcześnie poprawna droga do szlachectwa dziedzicznego uwzględniająca kontynuację historyczną. Pierwszym Wielkim Heroldem Orderu Był Ryszard Tadeusz Komorowski. Obecnie samodzielnym organem współpracującym z Królewskim Orderem jest Polska Regencja Towarzystwo.

W latach sierpień 1991 sierpień 2024 zrealizowano na Świecie 196 Inwestytur Orderu. Inwestowano i nadano rejestrowanych 2189 Insygniów Orderowych, dane w publikacjach i wykaz nadań Dam i Kawalerów. W Królewskim Orderze zdeklarowanych i ewidencjonowanych jest obecnie blisko 500 członków zwyczajnych. Order posiada 26 Honorowych członków Wielkiej Kapituły i 2 członkostwa Honorowe w opracowaniu. Wielkim Patronem Honorowym Konfederacji Królewskiego Orderu jest Jego Ekscelencja ksiądz kardynał Zenon Grocholewski. Widomymi znakami Królewskiego Orderu są Relikwiarz z Relikwiami Św. Stanisława I stopnia. Tylko Królewski Order posiada tak wielkie Relikwie, przekazane z woli kościoła w 2021 roku, złote Berło z bursztynami Wielkiego Mistrza poświęcone i przekazane w Złotej Kaplicy Katedry Poznańskiej 15 kwietnia 2023 roku, Sztandar Orderu poświęcony i przekazany jego Ekscelencji Wielkiemu Mistrzowi tego dnia, poprzedni sztandar ustanowiony w 2015 roku został zdeprecjonowany przez byłych członków. Miecz ceremonialny (kopia autorstwa metalurga Luśni), Dzwon Wielkiego Mistrza Juliusza Sokolnickiego. Proporce z symbolami Orderu przypisane do Konfraterni i Komandorii, oraz Proporzec Wielkiego Mistrza poświęcony i przekazany 26 czerwca 2021 roku w kościele Najświętszej Maryi Panny „Insumo”, chorągwie, proporce i flagi.

Materiałami źródłowymi o Królewskim Orderze są archiwa, strona WWW, Facebook, internet, publikacje, wydawnictwa.

Wielki Kronikarz
Beata baronesa Balczyńska-Vowie
herbu Kosy

Wielki Kanclerz
Tadeusz hrabia Bąkowski
herbu Gryf

ORDER ŚWIĘTEGO STANISŁAWA BISKUPA MĘCZENNIKA Obecnie
i inne Insygnia KOŚSBM

Obecnie pięcioklasowe Insygnium Orderowe, oraz Pozostałe Insygnia, sposób ich noszenia określone zostały dekretem Prezydenta na uchodźstwie Wielkiego Mistrza Orderu  dnia 09 czerwca 1979 roku i dekretem z dnia 11 listopada 1996 roku. W zakresie innych Insygniów, pozostałymi późniejszymi Dekretami Wielkich Mistrzów. Są rejestrowane w Księdze Nadań. Insygnia wykonane z mosiądzu, techniką odlewania na wosk tracony, złocone 2 krotnie 24 karatowym złotem, emaliowane termicznie. Gwiazda do kl. II i Krzyż Zasługi srebrzone. Taśmy 40 mm i wstęgi 110 mm, bawełniane o splocie barwionym, czerwonym i białym. Wszystkie Insygnia indywidualnie numerowane techniką laserową, posiadają numerację łacińską.

Krzyż Kawalerski Orderu V kasy na wstążce, lub kokardzie (damy, na życzenie) przypinany ozdobną szpilką na lewej piersi (KCStS), Dama (DCStS). Wymiar krzyża orderu 40 mm.

Krzyż Oficerski Orderu IV klasy  na wstążce z rozetą, przypinany ozdobną szpilką na lewej piersi(OCStS). Wymiar krzyża orderu 40 mm.

Krzyż Komandorski Orderu III klasy noszony na szyi na wstędze, bez korony (CStS). Wymiar krzyża orderu 60 mm.

Krzyż Komandorski Orderu II klasy z złotą koroną noszony na szyi na wstędze, ze srebrną Gwiazdą Orderową (CSStS) noszoną na lewej piersi. Wymiar krzyża orderu 60 mm. Gwiazda ośmiopromieniowa średnica 80 mm.

Dekret dopuszcza – Księża mogą nosić Krzyże Komandorskie Orderu, jako Dystynktorium na złotym łańcuchu.

Krzyż Wielki Orderu I klasy z złotą koroną na Szarfie, z złotą Gwiazdą Orderową noszoną na lewej piersi, noszony na szarfie z prawego ramienia do lewego boku. (GCStS). Wymiar 68 mm. Gwiazda ośmiopromieniowa średnica 80 mm.

Miniatura Orderu noszona w lewej klapie, Przypisana wyłącznie Damom i Kawalerom Orderu.

Szczególne Insygnium Funkcyjne Orderu

Kolana Krzyża Wielkiego Orderu (Łańcuch Krzyża Wielkiego) wyłącznie dla Oficerów Funkcyjnych, Kawalerów I klasy Orderu Wielkiego. Nadawana dekretem Wielkiego Mistrza dożywotnio. (GCCStS). Łańcuch wykonany z 12 podwójnych odcinków ogniwkowanych o wymiarach 40 mm każdy. Łączy on naprzemiennie 6 wizerunków krzyża orderu o wymiarach 40 mm i 4 tarczki czerwone z orłem biały 30×40 mm, oraz 2 medaliony 35 mm takie jak na gwiazdach. Krzyż wielki 68 mm z koroną zamyka cały łańcuch o długości 850 mm.

Pozostałe Insygnia związane z Orderem

Brązowy Krzyż Zasługi – dla dam i kawalerów Orderu i z poza niego za zasługi, z rekomendacji Dam i Kawalerów, w Opracowaniu Wielkiego Kronikarza, na Wniosek Wielkiego Kanclerza.

Srebrny Krzyż Zasługi – dla dam i kawalerów Orderu i z poza niego za zasługi, z rekomendacji Dam i Kawalerów, w Opracowaniu Wielkiego Kronikarza, na Wniosek Wielkiego Kanclerza.

Złoty Krzyż Zasługi – dla dam i kawalerów Orderu i z poza niego za zasługi, z rekomendacji Dam i Kawalerów, w Opracowaniu Wielkiego Kronikarza. Wyłączna decyzja Wielkiego Mistrza.

Rycerski Krzyż Sprawiedliwości – przypisany wyłącznie Damom i Kawalerom Orderu Św. Stanisława, potwierdzone przez Polską Heroldię Narodową wielopokoleniowe szlachectwo. Noszony na lewej piersi, lub muszniku pod szyją. Nadawany wyłącznie Dekretem Jego Ekscelencji Wielkiego Mistrza, wręczany osobiście przez Jego Ekscelencję, na wniosek Księcia Znaku Herbowego.

Starsze Insygnia (Krzyże, Medale) wcześniej nadawane, ustanowione z woli Wielkiego Mistrza Juliusza Sokolnickiego, dr Mariana Króla wygasły (zostały wyczerpane). Publikowane w książce.

Pozostałe Insygnia (Gwiazdy, krzyże, medale) ustanowione Dekretami, Wielkiego Mistrza dr Mariana Króla, Wielkiego Mistrza Ireneusza von Vowie. Obecnie nadawane z jego woli

Memoriale Ornamentum – Złota miniatura z Wizerunkiem Krzyża Orderu, Uruchomiony z Woli Wielkiego Mistrza dr Mariana Króla 05 stycznia 2021 roku w 20 egzemplarzach, noszony, wpięty w lewej klapie, nadaje z własnej woli Jego Ekscelencja Wielki Mistrz Ireneusz von Vowie.

Krzyż Szlachetności  z tarczą Orderową, na złotym Łańcuchu – Komandoria. Uruchomiony: Jego Ekscelencja Wielki Mistrz Ireneusz von Vowie Dekretem 22 kwietnia 2022 roku w ilości 20 egzemplarzy, nadawany z rekomendacji Dam i Kawalerów, w Opracowaniu Wielkiego Kronikarza, na Wniosek Wielkiego Kanclerza, z Woli Jego Ekscelencji Wielkiego Mistrza. Wyłącznie nadawany dla Dam i Kawalerów od III klasy Komandorskiej wzwyż.

Krzyż Rycerskości z mieczami, z tarczą Orderową, na złotym Łańcuchu – Komandoria. Uruchomiony: Jego Ekscelencja Wielki Mistrz Ireneusz von Vowie Dekretem 22 kwietnia  2022 roku w ilości 20 egzemplarzy, nadawany z rekomendacji Dam i Kawalerów, w Opracowaniu Wielkiego Kronikarza, z Woli Jego Ekscelencji Wielkiego Mistrza. Nadawany dla Dam i Kawalerów od I klasy Orderu Wielkiego, lub za szczególne postawy osobom z poza orderu z Woli Mistrza. Może być noszony na lewej stronie munduru, przypięty.

Regina Spelorum – (gwiazda gwiazd) KLEJNOT ORDEROWY. Najważniejsze Insygnium Orderowe. Morze być wykonana ze złota próby 700. Uruchomiony z Woli Wielkiego Mistrza Jego Ekscelencji Ireneusza von Vowie Dekretem w 2021 roku w 10 egzemplarzach. Mogą być nadane maksymalnie 2 Gwiazdy w roku. Nadaje z własnej woli Jego Ekscelencja Wielki Mistrz Ireneusz von Vowie, za szczególne, najwyższej rangi zasługi Dam i Kawalerów na rzecz Orderu, organizację 3 Inwestytur. Do końca 2024 roku uruchomiono 3 szt.

Krzyż Jerozolimski SAR (Stanisław August Król)– Komandoria Złota na złotej wstędze (40 mm). upamiętniająca Króla Stanisława Poniatowskiego, jako twórcę fundatora Orderu Św. Stanisława. Na odwrocie krzyża wizerunek Świętego Stanisława. Uruchomiona z Woli Wielkiego Mistrza w 25 egzemplarzach w 2022 roku. Jest to najwyższe udekorowanie otwarte. Nadawane za działalność w krzewieniu dobra, wysokiej kultury, szlachetności, pomocy w biedzie, „dawaniu siebie”. Nadaje z własnej woli Jego Ekscelencja Wielki Mistrz dla Dam, Kawalerów Orderu i dostojnym osobom z poza niego.

Wielki Kronikarz
Beata baronesa Balczyńska-Vowie
herbu Kosy

Wielki Kanclerz
Tadeusz hrabia Bąkowski
herbu Gryf

Atrybuty Władzy KOŚSBM

Jego Ekscelencja Wielki Mistrz – Berło Złote z bursztynami, poświęcone 15 kwietnia 2023 roku w Złotej Kaplicy Katedry Poznańskiej (dar Kawalera Grzegorza Rataja).  Proporczyk Spotkaniowy (na stół) Wielkiego Mistrza, Proporzec Wielkiego Mistrza – Generalny, Ceremonialny. Pieczęć Wielka Orderu.

Wielki Kanclerz – Laska Marszałkowska (drewniana, okuta), Kontusz.

Wielki Kapelan Orderu – Relikwiarz z Relikwiami I stopnia Św. Stanisława.

Przewodniczący Rady Konstytucyjnej – Oprawiona Ozdobnie Konstytucja.

Wielki Kronikarz Archiwista – Kronika, Poducha Ceremonialna, Teczka z Aktem Ślubowania. Suknia dworska.

Hetman Gwardii Narodowej – buława, Lanca Ułańska, mundur historyczny, pieróg.

Miecznik Miecza Ceremonialnego – Kopia Miecza Ceremonialnego Króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, Mucet Orderowy.

Książę Znaku Herbowego – Tabard ceremonialny, Sokolnickiego Dzwon Ceremonialny,

 Kapelan Wielkiego Mistrza – Stuła Królewskiego Orderu, kropidło.

Chorąży Proporca Wielkiego Mistrza– Szarfa chorążego Proporca

Tercjan Proporca – Proporzec Organizatora Inwestytury.

Wielki Kronikarz
Beata baronesa Balczyńska-Vowie
herbu Kosy

Wielki Kanclerz
Tadeusz hrabia Bąkowski
herbu Gryf

Zasady etykiety Dam i Kawalerów Królewskiego Orderu św. Stanisława BM

Etykieta – nazywana także regułami dobrego wychowania, określana francuskim zwrotem savoir vivre, to system norm i wzorców zachowania, zwyczajów i form towarzyskich, mówienia, ubierania się itp. uznanych i  przyjętych przez daną społeczność za właściwe. Nie spełniamy ich pod przymusem, ale dlatego, że akceptujemy wartości, które etykieta w sobie niesie. Poprzez znajomość i stosowanie  etykiety w czasie trwania inwestytury, budujemy nie tylko autorytet osobisty, lecz także Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika, który reprezentujemy.

Zasada pierwszeństwa

Jedną z podstawowymi zasad etykiety, jest zasada pierwszeństwa i starszeństwa, określana, jako zasada precedencji. Reguluje one postępowanie w wielu sytuacjach, np. kogo należy uhonorować, jak rozsadzić gości, kogo najpierw powitać itp. 

   Zasady precedencji obowiązujące w Królewskim Orderze Świętego Stanisława BM:

  1. Wielki Mistrz,
  2. Wielki Kanclerz,
  3. Wielki Kwestor,
  4. Wielki Sekretarz,
  5. Wielki Kronikarz,
  6. Wielki Heraldyk,
  7. Marszałek Konwentu Seniorów,
  8. Wielcy Radcowie – Członkowie Wielkiej Kapituły,
  9. Ambasador Orderu,
  10. Wielki Prałat,
  11. Przewodniczący Rady Konstytucyjnej,
  12. Przewodniczący Sądu Honorowego,
  13. Zastępca Przewodniczącego Rady Konstytucyjnej,
  14. Zastępca Przewodniczącego Sądu Honorowego,
  15. Członkowie Rady Konstytucyjnej,
  16. Członkowie Sądu Honorowego,
  17. Przeorzy i Komandorzy,
  18. Oficerowie powołani na stanowiska przez Wielką Kapitułę,
  19. Damy i Kawalerowie Krzyża Wielkiego Orderu I Klasy,
  20. Damy i Kawalerowie Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu II Klasy,
  21. Damy i Kawalerowie Krzyża Komandorskiego Orderu III Klasy,
  22. Damy i Kawalerowie Krzyża Oficerskiego Orderu IV Klasy,
  23. Damy i Kawalerowie Krzyża Kawalerskiego Orderu V Klasy,
  24. Postulanci.

 

Ubiór 

       Przynależność do Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika wyrażamy, poprzez nakładanie Płaszcza Orderowego (Rycerskiego), oraz przypinanie posiadanego orderu, co zobowiązuje nas do szczególnego dbania o strój, który będzie podkreślał doniosłość chwili i szacunek dla Orderu i wyróżnień otrzymanych lub otrzymywanych.

 Na ceremonii Inwestowania na Kawalera lub Damę Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika zgodnie z panującą etykietą, obowiązuje uroczysty strój. Obecnie jest nim rozpowszechniony na całym świecie płaszcz rycerski z emblematami Orderu św. Stanisława Biskupa Męczennika. Jest to płaszcz w kolorze wiśniowym ze złotą podszewką.

Kartusz Orderu św. Stanisława Biskupa Męczennika znajdujący się na płaszczu to biała tarcza z czerwonym ośmiorożnym krzyżem pośrodku, obwiedzionym złota nicią, ze złotą koroną królewską zamknięta nad tarczą. W górnej części tarczy, po obu stronach rogów krzyża wyszyte są bajorkiem  litery „S”.

Na Inwestyturze i oficjalnych Spotkaniach należy zawsze być zadbanym, schludnym i eleganckim. Strój Dam powinien składać się z sukni, garsonki lub żakietu w spokojnych kolorach o klasycznym wzorze. Najlepiej z kołnierzykiem lub wyłogami, które ułatwią przypięcie odznaczenia. Długi rękaw. Długość ubioru poniżej kolan. Na rękach białe rękawiczki.

Nadmiar biżuterii nie jest wskazany. Należy zachować dobry gust i umiar.

Podstawowym ubiorem Kawalerów jest smoking z białą koszulą smokingową z wykładanym kołnierzykiem, z podwójnym mankietem rękawów zapisanym na spinki, a także skarpety długie czarne i czarne lakierki. Do koszuli smokingowej można założyć pas hiszpański, szczególnie, gdy koszula ma łamany kołnierzyk i pionowe plisy biegnące równolegle do przodu koszuli. Wtedy zamiast paska bezwzględnie należy użyć szelek do spodni. Całość uzupełniać powinna czarna, lub ciemna muszka. W kieszonce marynarki biała poszetka. Na rękach białe rękawiczki. Najbardziej formalnym ubiorem jest frak, który może być używany najczęściej, gdy inwestytura lub oficjalny obiad odbywają się po godzinie 18.00. Postulanci nie noszą fraka na inwestyturze, gdyż do tego stroju nie przypina się insygniów orderowych w naturalnej wielkości.  

Oprócz smokingu, dopuszcza się klasyczny ciemny garnitur z białą koszulą i krawatem lub muszką bez krzykliwych wzorów, pasek oraz czarne, sznurowane buty,  a także skarpety w tym odcieniu. Oczywiście powyższa reguła nie dotyczy osób występujących w mundurach, strojach historycznych lub regionalnych, a także duchownych.

Na rękach nosi się białe rękawiczki. Bardzo dużej wstrzemięźliwości wymaga noszenie przez mężczyznę biżuterii.

Absolutnie niewłaściwe jest używanie do krawata dekoracyjnych szpil lub szpilek.

Marynarka klubowa

 Na niezobowiązujących spotkaniach albo podczas nieoficjalnych uroczystości czy też obrad władz Królewskiego Orderu św. Stanisława BM, dopuszcza się ubiór w postaci marynarki klubowej. To granatowa marynarka z kontrastującymi spodniami. Spodnie mogą być w kolorze szarym (najpopularniejszym) lub innym ciemnym, różniącym się od koloru marynarki.

Marynarka klubowa w Orderze występuje w wersji jednorzędowej. Na nakładanej kieszonce piersiowej marynarki może być naszyty kartusz  Orderu. Innym kartuszem jest kartusz Sarmackiego Elitarnego Klubu Słupskiego.

Marynarka i kartusz

Zapinanie na dwa lub trzy guziki (ostatni zawsze odpięty), jedno lub dwa rozcięcia z tyłu, kieszenie nakładane lub cięte z patkami oraz klapy otwarte. 

Najważniejszym elementem wyróżniającym marynarkę klubową od marynarek sportowych i garniturowych są kontrastujące guziki, służące do jej zapinania, ale także naszyte na rękawach (w mniejszym wymiarze).

Powinny być złote lub mosiężne (substytuty złota są dopuszczalne).Nić nie wychodzi na zewnątrz guzika, a jest przyszyta przez jego stopkę. Na guziku winna znajdować się korona. Dopuszcza się także guziki z własnym herbem rodowym. Guziki na rękawy mogą mieć gładką fakturę. Guziki marynarek Klubu Słupskiego posiadają wizerunek Orderu ŚSBM.

Organizacja przyjęć

Przyjęcia odgrywają bardzo istotną rolę. Pozwalają nawiązywać nowe znajomości, a także służą budowaniu więzi i zacieśnianiu znajomości w określonym kręgu towarzyskim.  Stwarzają one okazję do swobodnej wymiany poglądów oraz umożliwiają przekazywanie i formowanie opinii w atmosferze nieformalnych kontaktów. Zapraszając gości na przyjęcie mamy sposobność zarówno wyrażenia im podziękowania jak i uhonorowania poprzez okazanie gościnności. Mamy też okazję dla budowania i umacniania swego prestiżu zawodowego poprzez prezentację upodobań i zainteresowań. Nie zmienia to faktu, że podczas wszystkich przyjęć należy przestrzegać zasad precedencji.

Najczęstszą formą przyjętą po inwestyturze jest obiad zasiadany, czyli najbardziej uroczysta forma przyjęcia, wydawana najczęściej na cześć znamienitego gościa Wielkiego Mistrza. Wymaga zaplanowania wszystkich elementów przyjęcia, od rozkładu Sali i usadzenia gości począwszy, przez menu, napoje, na dekoracjach i programie artystycznym skończywszy. Po przyjęciu należy gospodarzom przesłać pisemne podziękowanie bądź podziękować telefonicznie lub ustnie przy okazji najbliższego spotkania.

Ordery i odznaczenia

Tradycja Orderowa opiera się na historii zakonów rycerskich, a obrzędowość z nią związana wskazuje na realną organizację Orderu, na czele, której stoi Wielka Kapituła pod przewodnictwem Wielkiego Mistrza.

Potocznie używa się określenia order dla samej odznaki orderowej. Oznaki orderów zwykle mają ustaloną formę (gwiazda, krzyż lub medalion)i wygląd, przeznaczone są do noszenia ich przez osobę uhonorowaną w widocznym miejscu, w sytuacjach uroczystych. Ordery, poza funkcją honorową i dekoracyjną, nie mają żadnych praktycznych zastosowań. W niektórych krajach będących monarchiami wyróżnienie takie równoważne jest z nobilitacją. W  Królewskim Orderze zgodnie z tradycją Uprawnia Order I klasy Wielki.

 Ordery mogą być noszone po przypięciu do ubrania bądź też na szyi, na specjalnej szarfie lub łańcuchu. Kształt, kolor i materiał takiego łańcucha lub szarfy również jest ściśle określony.                                                                                                                               

 Niektóre ordery (np. papieskie i brytyjskie) dają prawo do całego specjalnego ubioru. Nie istnieje jedna, powszechna reguła, co do wewnętrznych klas lub innych podziałów struktury danego orderu. Najstarsze ordery mają najczęściej jedną klasę, niekiedy później obrastały dodatkowymi klasami. Order Św. Stanisława BM  posiada 5 klas.

  • V klasa – Krzyż Kawalerski (order przypięty na wysokości lewej piersi).
  • IV klasa – Krzyż Oficerski (order z rozetką przypięty na wysokości lewej piersi).
  • III klasa – Krzyż Komandorski (order zawieszony na wstążce na szyi).
  • II klasa – Krzyż Komandorski z Gwiazdą (order zawieszony na wstążce na szyi z gwiazdą srebrną orderu po lewej stronie piersi),
  • I klasa – Krzyż Wielki (order na szerokiej wstędze przekładanej przez prawe ramię wraz z gwiazdą złotą orderu przypinaną na wysokości piersi po lewej stronie.

Kodeks orderowy

Odznaki orderu i odznaczeń Orderu św. Stanisława nosi się głównie podczas:

  1. uroczystych inwestytur orderowych,
  2. obchodów uroczystości patrona Orderu św. Stanisława BM,
  3. innych uroczystości orderowych, stosownie do zaleceń zawartych w zaproszeniu.

W przypadku posiadania orderu w dwóch lub więcej klasach, nosi się odznakę najwyższej z posiadanych klas orderu.

W przypadku posiadania tego samego odznaczenia w dwóch lub więcej stopniach, nosi się odznakę najwyższego z posiadanych stopni odznaczenia.

 

Podczas uroczystości Królewskiego Orderu św. Stanisława BM posiadane ordery, krzyże medale i oznaki przypina się w następującej kolejności:

  1. odznaczenia nadane przez Prezydenta RP,
  2. odznaczenia i medale resortowe,
  3. odznaczenia i medale Orderu św. Stanisława BM, 4. inne odznaczenia i medale polskie,
  4. odznaczenia i medale zagraniczne.

W przypadku mężczyzn dopuszczalna ilość i rodzaj noszonych jednocześnie odznaczeń uzależniona jest od rodzaju stroju. Ramowe regulacje w tym zakresie zawiera poniższa tabela, przy czym symbol „+” oznacza „dozwolone do noszenia”, symboli „-„ oznacza „nie należy nosić, a w przypadku ograniczeń dotyczących maksymalnej liczby odznaczeń informację o tym podano w nawiasie. Tam gdzie mowa o „odznaczeniu” dotyczy to również orderów.

W przypadku kobiet do sukni przypina się:

  1. nie więcej niż dwie pełne odznaki orderów i odznaczeń,
  2. nie więcej niż dwie gwiazdy orderowe.

Pełne odznaki orderów i odznaczeń zawieszone na wstążkach długości 55-60 mm nosi się na lewej stronie piersi z prawa na lewo w następujący sposób:

  1. Odznaki pojedynczego albo pierwszego orderu lub odznaczenia nosi się na ubiorze z kołnierzem wykładanym w taki sposób, że wstążkę podkłada się do połowy pod klapę kołnierza,
  2. W przypadku większej ilości orderów lub odznaczeń:
    1. od 2 do 4 odznak orderów lub odznaczeń nosi się w jednym rzędzie bez przerw między wstążkami;
    2. od 5 do 8 odznak orderów lub odznaczeń nosi się w jednym rzędzie, tak aby zajęły szerokość czterech wstążek umieszczonych obok siebie, przy czym wstążkę drugiej i kolejnych odznak orderów i odznaczeń podkłada się częściowo pod wstążkę poprzedniej odznaki orderu lub odznaczenia;
    3. większą liczbę odznak orderów lub odznaczeń nosi się w dwóch lub więcej rzędach, tak, aby w pierwszym rzędzie nie było mniej niż pięć i więcej niż osiem, a w ostatnim rzędzie nie mniej niż cztery odznaki orderów lub odznaczeń rozmieszczone na szerokości czterech wstążek.
  3. Górny skraj wstążek powinien tworzy linię poziomą.
  4. Rzędy odznak orderów i odznaczeń umieszcza się w ten sposób, aby górny rząd przykrywał wstążki dolnego rzędu w całości.

 

Większa ilość (ponad jedno) odznaczeń na wstędze, powinna być noszona na linii pionowej skraju lewej poły MUNDURU, w taki sposób, aby na zewnątrz widoczna była oznaka orderu wraz z częścią wstęgi długości 1cm, poczynając od linii pierwszego guzika od góry.

W przypadku WHITE TIE wielka wstęga może być noszona tradycyjnie na ramieniu lub zastąpiona tzw. skróconą wstęgą noszoną poniżej ramienia (ponad kamizelką i pod frakiem). 

Większą ilość (ponad jeden) łańcuchów orderowych powinna być noszona w taki sposób by się nie krzyżowały. W przypadku dwóch łańcuchów jeden z nich (krótszy) noszony był bezpośrednio na kołnierzu ubioru, a drugi (dłuższy) noszony był na ramionach.. Łańcuchy powinny być noszone w taki sposób by wieńczące je krzyże tworzyły linię pionową.  

  1. We wszystkich okolicznościach, kiedy nie zakłada się pełnych odznak orderów i odznaczeń, dopuszcza się noszenie odpowiednio ich miniaturek, baretek, rozetki i wstążeczek.
  2. Miniaturki, rozetki i wstążeczki mogą być noszone do WHITE TIE, BLACK TIE i LOUNGE SUIT.
  3. Miniatur orderów i odznaczeń nie nosi się równocześnie z pełnymi odznakami orderów i odznaczeń na wstążce.
  4. Miniaturki można nosi równocześnie:
    1. z odznakami orderów zawieszonymi na wielkich wstęgach i na wstęgach,
    2. z gwiazdami orderowymi,
    3. ze wstążeczkami.
  5. Na mundurach w zastępstwie pełnych odznak orderów i odznaczeń na wstążce nosi się baretki.

Nie nosi się jednocześnie pełnej odznaki orderu lub odznaczenia oraz jego miniaturki, baretki, rozetki ani wstążeczki.

Dobre Maniery

Ukłon – W przeszłości ukłon były ważną umiejętnością. Mężczyźni zdejmowali lub uchylali kapelusz, pochylali głowę oraz części tułowia do przodu, w kierunku osoby witanej, kobiety poprzez tzw. dygnięcie, polegające na jednoczesnym ugięciu kolana oraz lekkim skłonie głowy, wraz z rozsunięciem rękami fałdów sukienki na boki. Dzisiaj ukłon jest traktowany, jako pozdrowienie. Zastępuje „dzień dobry” jeśli widzimy kogoś z daleka. Kłaniamy się podczas gratulacji, podziękowań i pożegnań. Ukłon nie powinien być zbyt głęboki, ponieważ może być uznany za kpinę. Ukłon „oddajemy” w ten sam sposób jak ktoś się nam kłania. Kobiety – uprzejme skinięcie głową i uśmiech. Mężczyźni – zdejmują nakrycia głowy (kapelusz lub czapkę z daszkiem).Nie zdejmuje się beretów lub sportowych czapek. Uprzywilejowanymi są: kobiety, osoby starsze i przełożeni – im kłaniamy się, jako pierwsi. Na ulicy idący kłania się stojącemu, wyprzedzający wyprzedzanemu. Samotny- parze. Młodsza para – starszej parze. Ukłonić się należy nawet tej osobie, której nie znamy (np. gdy kłania się nasz partner tej osobie, to my też powinniśmy).Osoba wchodząca kłania się osobom będącym już w pomieszczeniu. W restauracji kłaniamy się poprzez skinięcie głowy. 

Podanie ręki – Kiedyś był to gest pokoju, dziś to gest życzliwości. Wśród osób, które się znają, w pracy, jest czymś oczywistym. Podajemy rękę podczas powitania, pożegnania, podziękowania czy składania życzeń. Kobieta pierwsza podaje rękę. Starszy podaje ją młodszemu, a przełożony – podwładnemu. Nie przytrzymuje się ani nie potrząsa ręką osoby, której podajemy swoją dłoń. Uścisk powinien być lekki, ale zdecydowany.

Przytrzymywać rękę może tylko osoba starsza młodszej. Nie wypada podawać ręki, aby była ona bezwładna czy tzw. „martwa”. Kiedy nie podaję się ręki? Nie podajemy ręki przez stół lub biurko! To nieeleganckie. Należy obejść stół lub biurko. Kiedy witamy się z przełożonym, to on powinien wyjść zza biurka. Nie podajemy ręki na przyjęciu, gdy jest duża grupa gości.

Witamy się tylko z gospodarzami. Mężczyźni, w przeciwieństwie do kobiet, nie powinni podawać ręki na siedząco. Zasadą jest, że nie witamy się w rękawiczce.

Dopuszczalne jest to między kolegami z tego samego środowiska. Inny wyjątek zachodzi wtedy, gdy rękawiczka (biała z włókna lub koźlęcej skóry albo skórzana czarna) jest elementem ubioru galowego. Kobieta, jeśli ma ubraną rękawiczkę ozdobną, nie musi jej zdejmować.

Całowanie dłoni – nie ma nic niestosownego, gdy mężczyzna nie pocałuje kobiecej dłoni. Nie można tego wymagać. Kto ceni sobie tradycję, może kontynuować ten szarmancki obyczaj. Ale nie wszędzie; nie na ulicy, nie w tramwaju, nie w autobusie.

Całowanie kobiet w rękę wymaga jednak dużej inteligencji emocjonalnej – trzeba wyczuć czy dana kobieta nie odbierze naszego zachowania, jako zbytniej poufałości i nie obrazi się na nas. Dla bezpieczeństwa, dobrze jest zrezygnować z tego konwenansu w kontaktach oficjalnych i służbowych. 

 Przedstawianie się

 – Bardzo ważny rytuał towarzyski. Wstęp do nawiązywania przyjaźni. Ułatwia kontakt, swobodniejsze zachowanie się w towarzystwie. Osoby wchodzące przedstawiamy obecnym. Przy przedstawianiu może pośredniczyć ktoś, kto zna towarzystwo. Obowiązujące zasady nakazują przedstawić kobiecie – mężczyznę, starszemu – młodszego, przełożonemu – podwładnego, osoby samotne – małżeństwom.

Szczególnie uprzywilejowaną pozycję mają matka i żona. Im przedstawia się wszystkich. Przedstawiając kogoś w sytuacjach towarzyskich, nie wymienia się stanowiska tej osoby, wystarczy tylko nazwisko i ewentualnie zawód, np. pan Kowalski, jest dziennikarzem, lekarzem, itp. Zaś przedstawiając się samemu należy wymienić swoje imię i nazwisko. Przy przedstawianiu nie można być nazbyt powściągliwym ani zbyt wylewnym.

 „Przedstawiam świetnego inżyniera..” – dowartościowując trzeba pamiętać o tym, aby nasz komplement był uzasadniony, bo w innym wypadku można taką osobę ośmieszyć lub obrazić. Znanej powszechnie osoby nie trzeba przedstawiać, ewentualnie zaznaczyć: „to jest, jak już wszyscy wiedzą…”.Warto się upewnić czy osoba, którą mamy zamiar przedstawić, tego sobie życzy. 

W niektórych przypadkach musimy koniecznie przedstawiać się sami np. w urzędach, w sprawach służbowych, w rozmowie przez telefon…Na spotkaniach, gdy chcemy poznać jakaś osobę podchodzimy i mówimy „nie zdążyłem pani/pana jeszcze poznać.” albo „my się jeszcze nie znamy.” Jeśli z kimś rozmawiamy, a nie znamy się, przerywamy rozmowę i przedstawiamy się jako pierwsi.

Po imieniu – Propozycja ta oznacza, że chcę z kimś wejść w bliskie relacje, nawet w sferę przyjaźni. Nie jest wskazane za szybkie przechodzenie na „ty”. Choć w kulturze świata zachodniego, jest to obecnie coś naturalnego i oczywistego. Czasem ten dystans jest jednak potrzebny. Nie wszyscy umieją rozróżnić, kto się spoufala a kto jest szczery. Bycie „po imieniu” może być dla kogoś kłopotliwe. Kto komu proponuje przejście na „ty”? W naszej polskiej kulturze to starszy proponuje młodszemu, kobieta mężczyźnie, przełożony podwładnemu. Czy można nie przyjąć takiej propozycji? Można, ale tylko w wyjątkowych sytuacjach i tylko w delikatny sposób. Jeśli wiemy, że zwracanie się w ten sposób do danej osoby, będzie nas krępowało, możemy delikatnie odmówić, np. „proszę wybaczyć, ale nie godzi się do Pana/Pani w ten sposób się zwracać”. Nie można narzucać nikomu tej formuły, szczególnie nieznanym sobie wcześniej osobom i od razu namawiać je do przejścia na „ty”. Przejście na „ty” nie musi być, poprzedzone bruderszaftem.

Wystarczy ukłon, czy podanie dłoni, a za tym podanie imienia. Szczytem grubiaństwa jest jednostronne przejście na „ty”, gdy przełożony wykorzystuje swoje stanowisko i zwraca się per „ty” do podwładnego.

Tytuły – Nie tytułuje się samego siebie. Nawet, jeśli zależy nam na podkreśleniu swojego prestiżu. Jeśli chcemy zasygnalizować, kim jesteśmy, to mówimy wtedy o sobie, np. „Orłowski Adam, jestem dziennikarzem.” Tytułowanie osób, do których się zwracamy, jest obowiązujące podczas nawiązywania kontaktu. Ważną rzeczą jest umiejętne używanie tych tytułów. W bezpośrednich rozmowach nie używamy przedrostka „wice” tylko podnosimy o stopień wyżej (np. wiceminister – minister, wiceprezes – prezes).

W korespondencji tytuły wymienia się w ich naturalnym brzmieniu.

Podczas oficjalnych uroczystości używa się tytułów kurtuazyjnych – ekscelencja (prezydent, premier, ambasador, biskup, arcybiskup); eminencja (kardynał); magnificencja (rektor), albo związanych z wykonywanym zawodem, np. panie doktorze, panie mecenasie, panie profesorze. W stosunkach prywatnych w zasadzie nie używamy tytułów, ponieważ stwarza się to sztuczną, krepującą atmosferę. Jeśli jednak nasz rozmówca cieszy się szczególnym prestiżem, zwracanie się do niego z użyciem tytułu, należy uznać za podstawę bon tonu.  

Najważniejsze, aby traktować osobę niepełnosprawną, jak każdego innego człowieka, spotkanego po raz pierwszy – niepełnosprawność nie jest przecież najważniejszą cechą człowieka, tak jak nie jest nią kolor włosów, język albo narodowość. Nie pomagajmy na siłę – zaproponujmy pomoc, ale uszanujmy, jeśli dana osoba odmówi. Traktujmy dorosłe osoby niepełnosprawne jak wszystkich ludzi dorosłych, a nie jak dzieci, nie faworyzujmy – nie musimy być bardziej miłymi niż dla innych osób tylko dlatego, że rozmawiamy z osobą z  niepełnosprawnością.  

A na sam koniec… najczęściej popełniane błędy przy ubiorze:  

Noszenie przez mężczyznę zbyt krótkich skarpetek;

Noszenie przez mężczyznę koszuli z krótkim rękawem pod marynarką;

Używanie spinki do krawata w stroju wieczorowym; 

Noszenie w kieszonce garnituru chusteczki (poszetki) identycznej fakturą z krawatem;

Ubieranie przez kobietę prześwitującej bluzki;

Brak dostosowania długości spódnicy do figury i sytuacji;

Noszenie sandałów do garnituru;

Noszenie skarpetek do sandałów;

Noszenie przez mężczyznę szarych lub siwych butów;

Ubieranie przez kobietę złotych lub srebrnych butów do stroju innego niż wieczorowy;

Używanie przez mężczyznę torebki na dokumenty;

Kolorowy smoking;

Niedoprasowane spodnie i niewypastowane buty;

Noszenie obuwia sportowego do garnituru, marynarki lub spódnicy;

Noszenie lakierek do spodni typu jeans.

Dodatkowo warto pamiętać:

  1. Nie sprawiaj innym kłopotu swoją osobą.
  2. Nie pytaj o to, czego ci nie mówią.
  3. Nie obarczaj innych swoim szczęściem i troskami.
  4. Mniej mów, a więcej słuchaj.
  5. Bądź raczej powściągliwy niż wylewny.
  6. Nie wywyższaj się popisując się swoją wiedzą, tytułem, stanowiskiem.
  7. Nie udawaj kogoś, kim nie jesteś.
  8. Nie chwal się posiadanym majątkiem.
  9. Rozmawiaj o problemach, nie zaś o ludziach.
  10. Nie narzekaj.
  11. Chwal z umiarem.
  12. Krytykuj oględnie.
  13. Ciesz się z sukcesów innych.
  14. Nie narzucaj się swoją osobą.
  15. Nie powołuj się na znajomości.

 

Ryszard T. Komorowski

KONSTYTUCJA KONFEDERACJI KRÓLEWSKIEGO ORDERU
ŚWIĘTEGO STANISŁAWA BISKUPA MĘCZENNIKA

Konstytucja  

Konfederacji Królewskiego Orderu

Świętego Stanisława Biskupa Męczennika

/tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2021 roku/

Preambuła

          Order Świętego Stanisława Biskupa Męczennika, zwany dalej Królewskim Orderem, jest kontynuacją Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika, ustanowionego w dniu 7 maja 1765 roku przez Króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego.         

          Order ten funkcjonował, jako Order Polski do dnia 25 stycznia 1831r. Tego dnia Sejm Królestwa Polskiego, któremu przewodził marszałek Władysław Ostrowski, na wniosek Romana Sołtyka podjął uchwałę o złożeniu (detronizacji) z polskiego tronu Króla Mikołaja I.

        Order Świętego Stanisława, jako dziedzictwo naszej kultury i dobro ogólnonarodowe, zdeprecjonowany po powstaniu listopadowym przez carów rosyjskich, nie został wznowiony w II Rzeczypospolitej.

        Współczesna działalność Królewskiego Orderu oparta jest na respektowaniu zasad, które legły u podstaw restytucji Orderu, dekretem z dnia 9 czerwca 1979 roku Juliusza Nowiny-Sokolnickiego, Prezydenta RP na Uchodźctwie. Inicjatywa restytucji Orderu związana była z wyborem w 1978 roku Polaka Karola Kardynała Wojtyły na papieża, który przyjął imię Jana Pawła II, oraz uroczystościami obchodów w Polsce 900 rocznicy męczeńskiej śmierci Św. Stanisława (9 czerwca 1079r.).

         Konstytucja Konfederacji Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika nadaje Królewskiemu Orderowi kształt organizacyjny i prawny uwzględniający kompetentne zarządzania jego strukturami.

         Konstytucja Konfederacji Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika uznaje Dekalog Kościoła Katolickiego i honor, za podstawy moralne wszelkich swych działań.

        Dewizą Królewskiego Orderu jest zawołanie „Praemiando Incitat” (Nagradzając zachęca), wpisane do pierwszego Statutu Orderu, przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.


Rozdział pierwszy

Przepisy ogólne

 Art. 1

  1. Konfederacja Królewskiego Orderu działa na podstawie obowiązującego w Polsce prawa oraz niniejszej Konstytucji.
  2. Królewski Order jest Światową Konfederacją Królewskiego Orderu zrzeszającą przeoraty (konfraternie) oraz samodzielne komandorie polskie i zagraniczne, zarejestrowane zgodnie z prawem. Warunkiem przystąpienia do Konfederacji jest przedłożenie Wielkiemu Mistrzowi Królewskiego Orderu uchwały walnego zebrania przeoratu (konfraterni), lub komandorii samodzielnej.
  3. Konfederacja Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM jest zrzeszeniem osób prawnych zorganizowanych w przeoratach (konfraterniach) i komandoriach samodzielnych, skupiających członków Królewskiego Orderu, którzy dobrowolnie i lojalnie uznają zwierzchnictwo i kierownictwo Wielkiego Mistrza Królewskiego Orderu ,w realizacji celów statutowych Orderu.
  4. Królewski Order jest orderem polskim o zasięgu ogólnoświatowym. Damy i Kawalerowie Królewskiego Orderu zjednoczeni patronatem Świętego Stanisława Biskupa Męczennika ze Szczepanowa, uroczystym ślubowaniem, świadomie i dobrowolnie przyjmują na siebie obowiązki wypełnienia celów i zadań zapisanych w Konstytucji.
  5. Konfederacja uznaje krzyż z wizerunkiem Świętego Stanisława Biskupa Męczennika za odznakę orderową, przyjętą i zatwierdzoną przez założyciela Orderu króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego.
  6. Odznaka Orderowa posiada 5 klas:                                                                                                        

     Klasa I – Krzyż Wielki ze złotą koroną szarfie ze Złotą Gwiazdą,

     Klasa II – Krzyż Komandorski  ze złotą  koroną na wstędze ze Srebrną Gwiazdą, 

     Klasa III – Krzyż Komandorski na wstędze

     Klasa IV – Krzyż Oficerski,                                                        

     Klasa V – Krzyż Kawalerski.

Odznaka Orderowa noszona jest na czerwonej szarfie z białymi pasami po bokach, przez prawe ramię (w I klasie), na szyi, na wstędze (w II i III klasie), na lewej piersi (IV i V klasa).

  1. Konfederacja Królewskiego Orderu przejmuje wyłączne prawa do wizerunku odznaki orderowej i zabezpiecza go przed zawłaszczaniem i wykorzystywaniem do jakiegokolwiek prywatnego i komercyjnego celu. Nazwa, skrót, logo, wizerunek odznaki orderowej podlegają ochronie prawnej.
  2. Na czele Konfederacji Królewskiego Orderu historycznie stoi Wielki Mistrz, który jest obywatelem Rzeczpospolitej Polskiej. Wielki Mistrz jest reprezentantem Dam i Kawalerów Królewskiego
  3. Konfederacja opiera swą działalność na aktywności swoich członków.
  4. Konfederacja używa znaków, odznak, medali, odznaczeń i pieczęci, których wzory i zasady stosowania określa Wielka Kapituła.
  5. Hymnem Konfederacji Królewskiego Orderu jest pieśń Gaude Mater Polonia.
  6. Konfederacja posługuje się własnym ceremoniałem, insygniami i etykietą.
  7. Wszyscy członkowie w Konfederacji Królewskiego Orderu są równi. Wielki Mistrz zachowuje pozycję „primus inter pares”.
  8. Konfederacja Królewskiego Order prowadzi działalność w duchu poszanowania wartości chrześcijańskich.
  9. Konfederacja Królewskiego Orderu może być członkiem krajowych i międzynarodowych organizacji o podobnych celach działania. Współpracuje z międzynarodowymi, krajowymi stowarzyszeniami oraz organizacjami o charakterze humanitarnym i charytatywnym, zwłaszcza o chrześcijańskich ideach niesienia pomocy wszystkim potrzebującym.
  10. Językiem urzędowym Konfederacji Królewskiego Orderu jest język polski i język angielski.
  11. Siedzibą Konfederacji jest siedziba Wielkiego Mistrza.


Rozdział drugi

Cele działalności Konfederacji Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM

Art. 2

  1. Za podstawę swego działania Konfederacja Królewskiego Orderu uznaje zasadę równości, otwartości i tolerancji.
  2. Konfederacja Królewskiego Orderu stawia sobie następujące cele działania:
  3. prowadzenie działalności charytatywnej, humanitarnej, społecznej, kulturalnej i edukacyjnej,
  4. promowanie i organizowanie wolontariatu,
  5. sprzyjanie ideom króla Stanisława Augusta Poniatowskiego poprzez podtrzymywanie ducha rycerskości, wzajemnego poszanowania oraz honorowego postępowania,
  6. przestrzeganie w życiu zasad postępowania patrona Królewskiego Orderu, a  w szczególności kreowanie wartości i tradycji patriotycznych oraz rodzinnych,
  7. prowadzenie i rozwijanie współpracy regionalnej i zagranicznej,
  8. ochronę dziedzictwa narodowego, służbę narodowi, popularyzację, i urzeczywistnianie praw człowieka w oparciu o moralność chrześcijańską.
  1. W dążeniu do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 2 ust. 2, organizacje Konfederacji Królewskiego Orderu mogą korzystać z następujących uprawnień:
  • wsparcia finansowego lub organizacyjnego od Kawalerów i Dam Królewskiego Orderu,                          
  • promować indywidualne akcje charytatywne Kawalerów i Dam w Królewskim Orderze,
  • uczestniczyć we wspólnych akcjach charytatywnych i humanitarnych z innymi podmiotami, prawnymi, szczególnie z Organizacjami Pożytku Publicznego,
  • promować idee oraz działalność Królewskiego Orderu poprzez organizację lub współudział w organizacji seminariów, wydarzeń kulturalnych lub wykładów,
  • wyróżniać za działalność charytatywną i społeczną Damy i Kawalerów Królewskiego Orderu, oraz organizacje i osoby współpracujące,
  • kształtować zasady etyki w środowiskach działalności Królewskiego Orderu.


Rozdział trzeci

                        Członkowie Konfederacji, ich prawa i obowiązki

Art. 3

  1. Członkowie Konfederacji Królewskiego Orderu dzielą się na:
  • Członków zwyczajnych.
  • Członków honorowych.
  • Członków wspierających.

   Art. 4    

  1. Członkami zwyczajnymi Konfederacji Królewskiego Orderu są: przeoraty (konfraternie) i samodzielne komandorie.
  2. Członkowie zwyczajni mają prawo:
  3. korzystać z czynnego i biernego prawa wyborczego poprzez swoich delegatów,
  4. uczestniczyć w Inwestyturach, zebraniach, konferencjach, sympozjach i innych wydarzeniach, organizowanych przez władze Królewskiego Orderu,
  5. w swojej działalności korzystać z rekomendacji, gwarancji i opieki władz Królewskiego Orderu,
  6. zgłaszać opinie, postulaty i wnioski pod adresem władz Królewskiego Orderu.
  7. Członkowie zwyczajni zobowiązani są do:
    1. aktywnego uczestnictwa w pracach i realizacji celów Królewskiego Orderu,
    2. przestrzegania Konstytucji, statutów, regulaminów, uchwał i dekretów władz Królewskiego Orderu,
    3. okazywania szacunku władzom Królewskiego Orderu.   

 Art. 5

  1. Członkami honorowymi Konfederacji Królewskiego Orderu mogą być wybitnie zasłużeni Kawalerowie i Damy oraz inne osoby zasłużone w działalności zgodnej z celami Konferencji i otrzymują tytuł:
    1. Członek honorowy będący Kawalerem bądź Damą, otrzymuje godność „Honorowy Członek Wielkiej Kapituły KOSS”,
    2. Inne osoby otrzymują godność „Honorowego Członka KOSS”,
  1. Godność członka honorowego Konfederacji Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM nadaje Wielki Mistrz osobom szczególnie zasłużonym dla Orderu, na wniosek Wielkiej Kapituły, Kapituły Przeoratu lub z inicjatywy własnej,
  2. Członkowie Honorowi posiadają uprawnienia członków zwyczajnych z wyjątkiem czynnego i biernego prawa wyborczego.

Art. 6

Godność członka wspierającego Konfederacji Królewskiego Orderu nadaje Wielki Mistrz, w drodze dekretu na podstawie pisemnej zgody kandydata.


Rozdział czwarty

Władze Konfederacji Królewskiego Orderu

Art. 7

  1. Władzami Konfederacji Królewskiego Orderu są:
  • Konferencja Królewskiego Orderu,
  • Wielki Mistrz,
  • Wielka Kapituła,
  • Rada Konstytucyjna,
  • Sąd Honorowy.
  1. Władze Konfederacji Królewskiego Orderu wybierane są na pięcioletnią kadencję.       

Art. 8

Konferencja Królewskiego Orderu

  1. Konferencja jest najwyższą władzą w Orderze uprawnioną do:
  2. uchwalania Konstytucji,
  3. zmian w Konstytucji,
  4. wyborów naczelnych władz,
  5. określenia głównych kierunków działania Królewskiego Orderu.
  1. Konferencję Królewskiego Orderu zwołuje Wielki Mistrz, ustalając miejsce i porządek obrad Konferencji.
  1. Konferencja Konfederacji Królewskiego Orderu może mieć charakter zwyczajny lub nadzwyczajny. Konferencja Zwyczajna Orderu odbywa się raz na pięć lat, nie później jednak niż w okresie jednego miesiąca po upływie kadencji.
  1. Konferencję Nadzwyczajną Konfederacji Orderu zwołuje Wielki Mistrz z własnej inicjatywy lub na pisemne żądanie 2/3 Przeorów, Członków Wielkiej Kapituły i Rady Konstytucyjnej w terminie do trzech miesięcy od chwili złożenia żądania.
  1. W Konferencji Konfederacji Królewskiego Orderu z głosem stanowiącym uczestniczą: Wielki Mistrz, członkowie Wielkiej Kapituły, Rady Konstytucyjnej i Sądu Honorowego, a także delegaci wybrani przez przeoraty, (konfraternie) i samodzielne komandorie według regulaminu ogłoszonego przez Wielkiego Mistrza. Członkowie Honorowi oraz zaproszeni goście uczestniczą w Konferencji Konfederacji Orderu z głosem doradczym.
  1. Uchwały Konferencji Konfederacji Królewskiego Orderu podejmowane są zwykłą większością głosów, w wypadku równowagi decyduje głos Przewodniczącego Konferencji.

Art. 9

Wielki Mistrz Królewskiego Orderu

  1. Wielki Mistrz Królewskiego Orderu zwany dalej Wielkim Mistrzem, jest wybierany przez Konferencję Królewskiego Orderu w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów, bez ograniczeń w ilości kadencji.
  1. Wielki Mistrz reprezentuje Królewski Order na zewnątrz i przewodniczy Wielkiej Kapitule.
  1. W okresach między Konferencjami Królewskiego Orderu Wielki Mistrz sprawuje najwyższą władzę w Orderze. Ogłasza dekrety osobowe, organizacyjne i merytoryczne. Niezbędne konsultacje prowadzi podczas posiedzeń Wielkiej Kapituły i Inwestytur, listownie – pocztą tradycyjną lub elektroniczną, telefonicznie albo za pomocą innych środków przekazu informacji.
  1. Wielki Mistrz po konsultacji z członkami Wielkiej Kapituły, w drodze dekretu, ma prawo uzupełnić skład władz Wielkiej Kapituły, Rady Konstytucyjnej i Sądu Honorowego w okresie między konferencjami.
  1. Wielki Mistrz jest odpowiedzialny za realizację działań Królewskiego Orderu i przestrzeganie Konstytucji Królewskiego
  1. Wielki Mistrz na wniosek przeorów i komandorów samodzielnych komandorii podpisuje dokumenty nominacyjne, dyplomy, oraz inne wymagane dokumenty w działalności Konfederacji Królewskiego Orderu.
  1. Wielki Mistrz przewodniczy Inwestyturom, a w razie niemożności uczestnictwa w nich, udziela pisemnego pełnomocnictwa na przewodniczenie Inwestyturze innemu Oficerowi Królewskiego Orderu.
  1. Wielki Mistrz powołuje Biuro Wielkiego Mistrza.
  1. Wielkiemu Mistrzowi przysługuje prawo łaski. Wielki Mistrz, stosując prawo łaski, rozważa opinie i sugestie Rady Konstytucyjnej Królewskiego Orderu i Sądu Honorowego Królewskiego Orderu.
  1. Wielki Mistrz po zakończeniu swej misji używa dożywotnio tytułu „Honorowy Wielki Mistrz Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM.
  1. Wielki Mistrz, na Konferencji, zgłasza kandydatów na stanowisko przewodniczącego Rady Konstytucyjnej Królewskiego Orderu i przewodniczącego Sądu Honorowego Królewskiego Orderu.
  1. W razie wystąpienia wakatu na stanowisku Wielkiego Mistrza w czasie trwania kadencji, jego obowiązki przejmuje Wielki Kanclerz do czasu najbliższej Konferencji, którą zwołuje nie później niż w okresie 6 miesięcy.
  1. Do czasu wyboru nowego Wielkiego Mistrza, używa on tytułu „pełniący obowiązki Wielkiego Mistrza”.

Art. 10

Wielka Kapituła Królewskiego Orderu

  1. Wielka Kapituła stanowi organ pomocniczy Wielkiego Mistrza i realizuje zadania wynikające ze sprawowania przez Wielkiego Mistrza funkcji najwyższej władzy w Królewskim Orderze w okresach między Konferencjami.
  1. Wielka Kapituła składa się od 7 do 15 członków. Skład liczbowy Wielkiej Kapituły każdorazowo w drodze uchwały określa Konferencja Królewskiego Orderu.
  1. Wielka Kapituła Królewskiego Orderu, dalej zwana Wielką Kapitułą jest wybierana przez Konferencję Orderu w głosowaniu tajnym lub jawnym, zwykłą większością głosów, bez ograniczeń w ilości kadencji jej członków. Sposób głosowania ustala Konferencja Orderu.
  1. Spośród oficerów wybranych do Wielkiej Kapituły, Wielki Mistrz powołuje oficerów Królewskiego Orderu na stanowiska: Wielkiego Kanclerza, Wielkiego Sekretarza, Wielkiego Jałmużnika, Wielkiego Kronikarza, Wielkiego Herolda, Wielkich Radców, Marszałka Konwentu Seniorów a także na inne stanowiska niewymienione w Konstytucji.
  1. Wielki Mistrz, po zasięgnięciu opinii Rady Konstytucyjnej, nadaje Wielkiej Kapitule regulamin działania, obejmujący w szczególności zakres praw i obowiązków poszczególnych oficerów Królewskiego
  1. Za naruszenie przepisów niniejszej Konstytucji, niehonorowe postępowanie lub naruszenie zasad etyki Damy lub Kawalera Orderu, w trakcie trwania kadencji, na wniosek Wielkiej Kapituły lub działając z urzędu, Wielki Mistrz może zawiesić w prawach lub odwołać ze składu Wielkiej Kapituły członka wybranego przez Konferencję Królewskiego Orderu. 
  1. W trakcie kadencji Wielkiej Kapituły mogą być dokonane zmiany w składzie osobowym nie więcej niż 50% członków wybranych przez Konferencję Królewskiego Orderu. Nowych członków Wielkiej Kapituły powołuje Wielki Mistrz w drodze indywidualnego dekretu, wskazując jednocześnie funkcję, którą Oficer będzie pełnił w Wielkiej Kapitule.
  1. Wielka Kapituła odbywa swoje posiedzenia, co najmniej jeden raz w roku w miejscu wskazanym przez Wielkiego Mistrza.
  1. Każdy członek Wielkiej Kapituły składa Wielkiemu Mistrzowi pisemną informację z realizacji zadań przynależnych do pełnionej funkcji w minionym roku kalendarzowym.
  1. W sprawach niezastrzeżonych dla Wielkiego Mistrza, Wielka Kapituła podejmuje uchwały zwykłą większością głosów, przy obecności, co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania, przy czym w wypadku równowagi decyduje głos Wielkiego Mistrza. 
  1. Wielka Kapituła, na wniosek Wielkiego Mistrza, ustala program działania Królewskiego Orderu na dany rok kalendarzowy.
  1. Wielki Mistrz, po zasięgnięciu opinii Wielkiej Kapituły, nadaje Konwentowi Seniorów Regulamin działania.
  1. Wszyscy członkowie Wielkiej Kapituły są uprawnieni do noszenia Kollany (łańcucha) Wielkiego Krzyża Królewskiego Orderu i umieszczenia po swoim nazwisku skrótowego oznaczenia GCCStS.
  1. W skład Wielkiej Kapituły wchodzą następujący Oficerowie Królewskiego Orderu:
  1. Wielki Kanclerz

Wielki Kanclerz jest odpowiedzialny za rozwój organizacyjny Królewskiego Orderu na terenie Polski i za granicą przy udziale krajowych i zagranicznych struktur organizacyjnych. Wielki Kanclerz prowadzi ewidencję przeoratów (konfraterni)           i samodzielnych komandorii, ewidencję Dam i Kawalerów Królewskiego Orderu, oraz odbywanych Inwestytur i ważniejszych wydarzeń w Królewskim Orderze. Rozwija współpracę międzynarodową. Odpowiada za przekazywanie informacji od Wielkiego Mistrza do członków Wielkiej Kapituły Królewskiego Orderu.

Wielki Kanclerz wypełnia wszystkie inne obowiązki zlecone przez Wielkiego Mistrza. Pełni funkcję zastępcy Wielkiego Mistrza zgodnie z pisemnym upoważnieniem wydanym przez Wielkiego Mistrza.

  1. Wielki Sekretarz

Wielki Sekretarz jest odpowiedzialny za prawidłowe prowadzenie dokumentacji zebrań Wielkiej Kapituły oraz innych dokumentów Królewskiego Orderu. Wielki Sekretarz prowadzi biuro Wielkiego Mistrza. Jest odpowiedzialny za bieżącą korespondencję oraz zajmuje się archiwizacją dokumentacji Królewskiego Orderu.

  1. Wielki Jałmużnik

Wielki Jałmużnik jest odpowiedzialny za finanse Królewskiego Orderu oraz koordynuje akcje charytatywne realizowane przez Konfederację.

  1. Wielki Kronikarz

Wielki Kronikarz jest odpowiedzialny za nadzór nad prowadzeniem strony internetowej Królewskiego Orderu. Wielki Kronikarz gromadzi i przechowuje wszystkie doniesienia medialne na temat Królewskiego Orderu oraz Dam i Kawalerów.

  1. Wielki Herold

Wielki Herold odpowiada za działalność Kolegium Herbu Królewskiego Orderu, któremu przewodniczy Kolegium Herbu Królewskiego Orderu powołuje Wielki Mistrz.

Wielki Heraldyk jest Strażnikiem archiwów i archiwizacji. Sprawuje pieczę nad ceremoniałem Inwestytur, Insygniami, protokołami i konwencjami.

  1. Marszałek Konwentu Seniorów

Marszałek Konwentu Seniorów reprezentuje w Wielkiej Kapitule Oficerów w Królewskim Orderze, pełniących w przeszłości funkcję przeora, komandora lub członka Wielkiej Kapituły, Rady Konstytucyjnej i Sądu Honorowego.

  1. Wielcy Radcy

Wielcy Radcy, jako członkowie Wielkiej Kapituły są współodpowiedzialni za rozwój i autorytet Królewskiego Orderu w lokalnym środowisku działania. Realizują zadania powierzone przez Wielkiego Mistrza.

Art. 11

Rada Konstytucyjna Konfederacji Królewskiego Orderu

1.Rada Konstytucyjna Królewskiego Orderu, zwana dalej Radą Konstytucyjną, wybierana jest przez Konferencję Królewskiego Orderu w głosowaniu tajnym lub jawnym, zwykłą większością głosów, bez ograniczeń w ilości kadencji jej członków. Sposób głosowania ustala Konferencja Królewskiego Orderu.

2.Rada Konstytucyjna liczy od 3 do 5 członków. Rada Konstytucyjna wybiera zastępcę przewodniczącego i sekretarza.

3.Zadaniem Rady Konstytucyjnej jest ocena działalności władz Orderu w kontekście zapisów niniejszej Konstytucji.

 4.Rada Konstytucyjna jest jedynym organem uprawnionym do zgłaszania wniosków o ukaranie członków władz Orderu do Sądu Honorowego.  

5.Rada Konstytucyjna jest jedynym organem uprawnionym do wykładni przepisów niniejszej Konstytucji.

6.Rada Konstytucyjna po zasięgnięciu opinii Wielkiego Mistrza, uchwala regulamin działania.

7.Członkowie Rady Konstytucyjnej są uprawnieni do noszenia Kollany Wielkiego Krzyża Królewskiego Orderu i umieszczenia po swoim nazwisku skrótowego oznaczenia GCCStS.

Art. 12

Sąd Honorowy Królewskiego Orderu

  1. Sąd Honorowy Królewskiego Orderu zwany dalej Sądem Honorowym wybierany jest przez Konferencję Orderu w głosowaniu tajnym lub jawnym, zwykłą większością głosów, bez ograniczeń w ilości kadencji jej członków. Sposób głosowania ustala Konferencja Orderu.
  1. Sąd Honorowy liczy 5 członków. Sąd Honorowy wybiera ze swego grona zastępcę przewodniczącego i sekretarza.
  1. W przypadku powstania wakatu na stanowisku przewodniczącego Sądu  Honorowego, jego obowiązki pełni, do najbliższej Konferencji Orderu zastępca przewodniczącego Sądu Honorowego
  1. Sąd Honorowy jest sądem jednoinstancyjnym, orzekającym w składzie trzyosobowym. Od orzeczenia Sądu Honorowego nie służy odwołanie. Strona niezadowolona z orzeczenia może zwrócić się do Sądu Honorowego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wtedy Sąd Honorowy orzeka w pełnym składzie. Orzeczenia te są ostateczne i podlegają wykonaniu.
  1. Sąd Honorowy rozpatruje wyłącznie sprawy członków władz Konfederacji Królewskiego
  1. Za naruszenie przepisów niniejszej Konstytucji oraz działanie na szkodę Królewskiego Orderu, członkom władz Królewskiego Orderu o których mowa w art. 12 ust.4 może zostać wymierzona kara:
  1. upomnienia,
  2. nagany,
  3. czasowego zawieszenia w prawach członka,
  4. odwołania ze składu organu władz Królewskiego Orderu,
  5. obniżenia klasy posiadanego Królewskiego Orderu,
  6. wykluczenia z członkostwa w Królewskim Orderze z jednoczesnym pozbawieniem prawa do Orderu i odznaczeń.
  1. Sąd Honorowy po zasięgnięciu opinii Wielkiego Mistrza, uchwala regulamin działania.
  1. Członkowie Sądu Honorowego są uprawnieni do noszenia Kollany Wielkiego Krzyża Królewskiego Orderu i umieszczenia po swoim nazwisku skrótowego oznaczenia GCCStS.

 

Rozdział piąty

Majątek i fundusze

Art. 13

  1. Majątek Konfederacji Królewskiego Orderu mogą tworzyć nieruchomości, ruchomości, fundusze pieniężne i inne prawa majątkowe,
  2. Królewski Order nie może prowadzić żadnej działalności gospodarczej.  

 

Rozdział szósty

Zmiana Konstytucji i rozwiązanie Konfederacji

Art. 14

 Zmiany Konstytucji uchwalane są przez Konferencję  Królewskiego Orderu większością 2/3 głosów, przy obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania.                                                              

  1. W sprawach, które nie zostały uregulowane w Konstytucji lub w innych obowiązujących przepisach prawnych dotyczących działalności Królewskiego Orderu, rozstrzygają władze Królewskiego Orderu zgodnie ze swoją właściwością.
  2. Konstytucja wchodzi w życie z dniem uchwalenia.

Art.15

Podjęcie uchwały o rozwiązaniu Konfederacji przez Konferencję Królewskiego Orderu wymaga kwalifikowanej większości 3/4 głosów, przy obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania.  

Art.16

Konstytucja Konfederacji Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM została uchwalona przez Nadzwyczajną Konferencję Królewskiego Orderu w Poznaniu dnia 27 kwietnia 2021 roku.    

Art.17

Z dniem wejścia w życie niniejszej Konstytucji traci moc Konstytucja Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa Męczennika uchwalona w dniu 22 marca 2015 roku.

                 /-/ dr Marian Król                                               /-/ Ireneusz Vowie

                        Wielki Mistrz                                                      Wielki Kanclerz

 

                                                    Poznań, dnia 27 kwietnia 2021 roku                                           

Publikacje

  1. Św. Stanisław Szczepanowski Biskup Krakowski- Męczennik część 3; ks Paweł Wieczorek, Szczepanów 1936.
  2. Św. Stanisław Modlitwy i Pieśni, 900 lecie Męczeństwa na Skałce; Rzym.
  3. Znaczenie i Kult Św. Stanisława w Dziejach Polski; ks Stanisław Spis, Kraków 1908.
  4. Komunikaty Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rządu RP na Uchodźstwie (1983-1985); Wacław Hryniewicz-Bakierowski , Poznań 2005.
  5. Stanisław August Poniatowski Ostatni Król Rzeczypospolitej 1764-1795; Aleksander Podolski, Wrocław 2016.
  6. Nieznany Prezydent Rzeczypospolitej Juliusz Nowina-Sokolnicki; Robert Majka, Poznań 2006
  7. Zdrada Prezydenta Wałęsy &Co. Przyczynek do Historii Polski; Andrzej Kępiński , Jelenia Góra 2009.
  8. Order Św. Stanisława; Zbigniew Dunin-Wilczyński, Warszawa 2006.
  9. Prezydent i Rząd Rzeczypospolitej na Uchodźstwie; Zbigniew Rutkowski, Poznań 2001
  10. Wielki Mistrz Polski Juliusz Nowina Sokolnicki; Andrzej Kępiński, Jelenia Góra 2016.
  11. Praemiando Incitat; Norbert Wójtowicz, Warszawa 2007.
  12. Rewizja Historii Tom I; Konstanty Z. Hanff, Poznań1995.
  13. Rewizja Historii Tom II ; Konstanty Z. Hanff, Poznań1995.
  14. Inwestytura Orderu Sw. Stanisława we Włocławku 2008; Tadeusz Freiherr von Lison, 2008
  15. 25 lat Komandorii Zagłębiowskiej Orderu Św. Stanisława w Będzinie; Henryk Nowina Bebak, Sosnowiec.
  16. Wokół Konstytucji 1935 roku; Bogdan Marian Antoni Świętopełek-Zawadzki; Jelenia Góra 2024.
  17. Kawalerowie Orderu świętego Stanisława; Stanisław Łoza, Kraków 1932.
  18. Rocznik Wyskowy Królestwa Polskiego na rok 1830; Warszawa 1830.
  19. Kryptonim Mikron Bezpieka wobec Juliusza Sokolnickiego; Norbert Wójtowicz, Poznań 2015.
  20. Katalog Archiwum Emigracyjnego Zbigniewa Rutkowskiego Tom IX; Jolanta Pasterska, Marek Nalepa, Rzeszów2023.
  21. Kalendarz Emigranta Polskiego 2011; Edward Dusza, Shadywood 2011.
  22. Kawalerowie i Damy Orderu Świętego Stanisława; Ryszard T. Komorowski, Poznań 2004.
  23. Teczki Rezydentury Zagranicznej MSW w Berlinie; Peter Raina, Poznań 2022.
  24. Damy i Kawalerowie Królewskiego Orderu świętego Stanisława BM w Polsce 91765-2022); Marian Król, Poznań 2022.

Wielki Kronikarz
Beata baronesa Balczyńska-Vowie
herbu Kosy

Wielki Kanclerz
Tadeusz hrabia Bąkowski
herbu Gryf